wasted....

sinayang ko ang oras ko sa paghihintay... tatlong araw akong nanabik na mahawakan ka... bakit ganun.... pinaasa lang nila ako!!... walang hiya... kung alam nio lang kung gano ko tiniis ung mga gabing malamig na wala akong ginagawa kundi ang mahiga at maghintay ng umaga sa napakalawak kong kama... nakakaasar talaga... kung bakit kasi sa lahat ng cellphone akin pa ang dapat na masira.... hmm.... bwisit talaga... miss ko na sya... alam ko hindi ako dapat na maging dependent sa kanya pero hindi ko na pala kaya na wala siya... parang... kulang... kulang kapag wala akong natetext... lalo na kapag gabi... nakakapanibago... wala akong nababasa na nagpapatulog sa kin... at ung mga nanggigising sa akin pag umaga.. kelan ka ba babalik?.... kung sa palagay mo... walang kwenta ang mga pinagsasasabi ko... mali ka... dahil lahat ng ito mahalaga... bwat mensaheng natatanggap ko sa kagamitang iyon... itinatago ko sa puso ko iyon... kaya kung wala kang pakialam.. ako meron!!>... ayoko na sanang isipin yon kasi mali... pero iniisip ko pa rin... kahit na sa inyong lahat walang katuturan ang mga pinagsasasabi ko... alam ko dahil walang nagpapahalaga sa kin.... pero wala kayong magagawa... sasabihin ko lahat lahat... nangungulila ako sa isang taong hindi ko dapat isipin dahil wala akong karapatan.. isang taong bumubuo sa buhay ko kahit na ako... ako.. kahit na madaming bagay ang magulo sa akin... siya ang tanging bagay na maayos na dumating sa kin... at kung mawawala pa siya gaya ng teleponong iyon... na hindi ko kinaya.... baka lalo ko pang hindi kayanin pag nawala pa siya sa kin... kaya.. waa kayong magagawa... siya lang ang kaligayahan ko kahit na dahil sa kanya... nalulungkot ako... nalulungkot ako kasi di ko masabi na siya ang buhay ko............. dahil... masasayang lang ang lahat ng mga binuo namin...... sayang....